Por aquellas casualidades de la vida, esta semana ha sido prolija en encuentros bloggeros.
Durante el fin de semana pudimos conocer a nuestra amiga argentina y blogger en Madrid, MIB. Estuvimos paseando tranquilamente por Calella de Palafrugell en una jornada casi idílica de sol, playa, paz y charla sustanciosa. Por la noche nos reunimos a cenar en Barcelona, mib, xuxi, paquete, el capi, arare y fractal. Fue un grupo heterogéneo y simpático y si algo faltó fue más tiempo. Pero bueno, tampoco vamos a presentar queja alguna.
En Kosmopolis, fiesta de la literatura que se celebra en Barcelona, conocimos a N. Arqués y saludamos a Tökland, autores de blogs que visitamos regularmente. Coincidimos en la conferencia Literatura e hipermedia, a cargo de Andy Oram y Santiago Rocangliolo. Daremos cuenta de ello en otro post.
De momento, cerramos una semana intensa por todas las emociones que nos han dejado estos encuentros. Hoy la red es el mundo y el mundo es la red; la blogosfera está ampliando el espacio para la comunicación de un modo imparable. De hecho, casi ha borrado todo límite geográfico, y a diario descubrimos otras posibilidades de establecer vínculos personales y profesionales imposibles de imaginar hace apenas unas décadas.
Los encuentros blogger dibujan el perfil de las nuevas amistades virtuales. No obstante, nada nuevo sucedió entre nosotros en las horas que compartimos, puesto que nos emocionamos ante los mismos estímulos de siempre: la mirada, la sonrisa, el abrazo...
Hacemos extensivo ese abrazo a todos los lectores de nuestro blog.
19 comentarios:
uhhhhhhhhhhhhhh... qué bonitas palabras! Fue para mí un placer y casi un sueño conocer a Fractal, compartir conversaciones, mar, miradas, abrazos, sonrisas.... Encontrarnos a cenar con arare, capi, xuxi, fue otra gran experiencia... ganas de seguir charlando, escuchando el catalán, el castellano, los comentarios, las risas, las anécdotas... Como le dije a Mati... para mí fue proyectar, soñar, viajar en un posible futuro, aprender de estas mujeres que tanto tienen para enseñar.
El mundo de la red achica las distancias, me acerca a los seres queridos... es una oportunidad que antes no existía para los que se iban lejos... y si además trae nuevas amistades, y la posibilidad de conocer gente como las liter... entonces... no hay mucho más para pedir.
Gracias! a todas! desde acá mi abrazo extendido, con sonrisa y mirada incluídas!
Petonets!
Maria
¡Jo qué guapo!, leyendo alguno de los nombres que se han reunido, me ha pasado como en la época de "Cheers", me hubiera gustado estar allí. Salud.
curioso, Calella de Palafrugell y Llafranc son las dos playas donde iba con la moto a relajarme y desconectarme de mi virtual mundo internetiano,
y ahora es el punto de encuentro para bitacoteros revelantes, m'alegro pues... y es que el mundo cambia que 'no veas', de ahi le digo a Einstein que tiene toda la razón del mundo : "todo es muy relativo...",
saludos cordiales,
Xiku.Francesc
Xiku, corasón, cambiaste Palafrugell por el Caribe, pero creo que saliste ganando en tu vida emocional - aunque los paisajes sean diferentes, ninguno mejor que el otro- por cierto, qué tal nuestra pequeña Meritxell? ¿Y lolha? ¿Y .. para cuando "vamos" a ser cuatro?
Liter-arare
PEro Mati! querida! si estamos casi online!
me encantaría ir a escuchar jazz!
Ahora me meto al blog de elena! Che! para Valencia me avisan!?! jiji! el caribe no estaría mal tampoco eh! El que se anime en Marzo estaré por Argentina... son bienvenidos!
Petonets!
Hola bonitas!
Una cosita -es q m largo pitando pal hospi-, esta Neus Arqués, a ver si es mi Neus Arqués...
La mía iba a mi cole ("Jesus María" de Sant Andreu). Era una niña seria y estudiosa -no de las que estaban siempre en el despacho d la madre superiora, como yo y otras perlas-. Debe d ser del 63, ya que iba un curso por encima mío. Yo era amiga de su hermana Núria (64) y mi hermano menor iba a clase con su hermano (67)-creo q se llamaba Jordi- en los Salesianos de Horta.
Ella era alta, morena, pelo así rizadillo u ondulado como mínimo. No sé, a ver si es la misma. Tengo curiosidad... Así que sois colegas? Tenéis una foto suya? A ver si es Neus... Yo alguna vez había leído alguna entrevista suya en el periódico pero no sé... Venga, hacéis un poco d Sherlock Holmes y me informáis.
Petons!
*Eo, Mib, acabo d recibir tu mail con la foto y m ha encantado, d verdad. Cuando pueda te contesto, vale? Es q con lo del suegro, apenas tengo tiempo d nada. Ahora m he metido aquí un segundo y he escrito esto pq soy una cotilla sin remedio y quería saber si esta chica d la q hablan es una niña q iba a mi cole. Bueno, Mib, petonets, y ánimo con el alemán.
Recuerdos a Pkt!
Sí sí q es mi amiga. Bueno, yo era más amiga de su hermana Núria, aunque luego repetí curso -por petarda- y ya nos fuimos distanciando, pero las recuerdo con mucho cariño.
Q gracia, el mundo es un pañuelo!
Saluditos somnolientos tras la guardia d noche en el hospital, ZZZZZZZZZZZZZ... (Eh, gente, no soy enfermera, eh? Aunq últimamente m lo está pareciendo...) :-)
Una semana movidita :)
Bueno, yo he participado a distancia con esos enlaces. Algunos no los conocía y ha sido un descubrimiento también.
No puedo pedir tener tiempo para cosas así porque las implicaciones serían fatales, pero cuando pueda, pienso ir a todos los Kosmópolis posibles, ea.
Abrazos y cariños
Acabo de almorzar con Andy Oram y me ha cambiado por completo el concepto que me habia hecho de él escuchando la charla del otro día (no me quedé conforme en absoluto). Es un tío impresionante, realmente un mago.
grrrrrrrrrrrrrrrr vuelva a intentarloooo porfa!!!!
El mamón lo ha vuelto a hacer!!!! Ahora se ha tragado las mías. No m estará censurando el tío?
Decía algo así:
grrrrrrrrr sí sí, liter, inténtalo pofavó!!!
Pero a q ahora da un palo enorme intentarlo pq piensas q no podrás estar tan ocurrente como la primera vez -sí sí m está pasando eso exactamente-. Y lo q da aún más palo es q ahora has creado como una especie de expectación cuando lo q decías no eran más q 1 par d chorradas. Es broma tonta, lo q dice una liter siempre es trascendental e importante. En mi vida hay un antes y un despues d conocer a las súper-mega-liters. Vale, ya lo he arreglado, no? Pues eso. Y ahora, apáñatelas para soltar algo emocionante q nos haga vibrar y estremecer a la vez.
Venga, esperamos con ansia y frenesí tu comentario.
En serio, a q ahora t da aún muchísimo más palo, si cabe? :-)
Petons,
Eo, no m hagáis caso, tantas guardias en el hospital m están afectando seriamente y creo q estoy empezando a desbarrar...
Aca yo PAQUETE puedo decir que la experiencia de conocerlas fue muy linda! a través de MIB conocia un poquito de cada una y el verlas personalmente resulto muy enriquecedor, que día tan lindo pasamos!!!! y si el PAQUETE no molesta... yo también me uno al encuentro Valenciano!!!!!!!
saludos a todas!!!!
jajajaj!!
Santo remedio para estos momentos en los que el "amable" blogger nos quiere comer las palabras... Es un consejo que no debéis olvidar NUNCA!
Escribes... todo todo todo lo que quieres... Antes de enviar el comentario... Coges todas tus palabras y le das a copiar... Se simplifica si usas Control+E (para seleccionar todo) y Control+C (para copiar)
Si todavía quieres ser más precabida, puedes copiar estas palabras en el bloc de notas... así te aseguras de tener salvalguardado tu discurso.
Después pruebas con blogger.... y ya! ...
Claro.. tienes que recordar de hacerlo cada vez... perooooo... es una técnica... entre hotmail, blogger y en menor medida yahoo ya me han comido miles de palabras... será que muchas veces es mejor no decir nada.. eh!
Recibido el abrazo que no viene nadaaaa mal! Petonets!!
(puede ser xuxi más graciosa?? creo que no!)
Próxima estación! Valencia con paella!
Abraçades!
Xuxi,
Soy la que recuerdas que soy :-)
(¡qué comentarios tan animados!)
Liter!! ya no es tan amable el amigo blogger eh!
ahora es el "cabronet"... será que no entiende catalá? o podemos también decir sin miedo que blogger es un cabrón!??
ups!! lo dije
QUé cantidad de comentarios!! eh! se pone bonita la cosa! Comeremos paella hecha en paella.. o fideuá hecha en paella... como sea! Me hace acordar a tomar mate, en el mate. En fin...
Petonets per totes!
afincada y en buena compañia, palabras justas! y verdad que es bastanteeee dificil que la niña duerma a horas razonables!!! en fin...hare lo que pueda!
Nos veremos en Valencia a comer paella... yo hice un adelanto y la comí en el encuentro bloggero de Barcelona!!!! por cierto estaba riquisima!!!
saludos!!!!
Hola Neus!!! Quina gran il·lusió que siguis tu. Ara entraré al teu blog i t'explicaré qui sóc. Eo, espero que te'n recordis de mi, pq si no, ho fas veure, val? A veure si ara em donaràs el disgust del segle? :-) Bé, t'ho dic ara ja, et diu alguna cosa M. Àngels Guiu Vidal? Pues esa soy yo, encara q el meu nom d guerra bloguero és Xuxi. Jo anava amb la Núria a classe. Eo, no m'hauràs guardat al "baul de los recuerdos", no? No sé tu, però jo et recordo perfectament per allà el pati amb la bata aquella horrenda que duiem totes, t'anavem a veure amb la Nuri i així ens feiem les xules pq anavem "con las mayores". Ei, penya, era molt bona nena, eh? Ja veus Neus q et faig quedar bé.
(Ara em passo al castellà pq et faig una mica d marketing i com més gent ho entengui, millor)
Por cierto, que he leído el primer capítulo de tu novela, "Un hombre de pago", en tu blog y tiene muy pero que muy buena pinta, de verdad te lo digo. Ey gente, meteos en su blog y podréis corroborarlo.
Vale, Neus, te felicito por tus éxitos!!! Ya se veía que la niña apuntaba maneras. ;-)
Besos,
Bueno, si realmente te acuerdas de mí, te daré más palique, vale? :-)
Y si te acuerdas de algo mío chunguiyo, disimula un poco que aquí tengo yo mi reputación. :-)
xuxi - mª Angels,
Los blogs, es lo que tienen. De vez en cuando te permiten reencontrarte con amigas a las que no veías desde que ibas con el "pichi" (sic). Podríamos llamarlo el efecto "blogolifting" -Se lo comentaré a mi hermana y compartiré el efecto!
Gràcies per el suport. Estem en contacte. Tens email i tot al meu blog.
Saludos töklanders... desde Madrid, desde el Simposio de Bibliotecas y Objetos digitales...
Publicar un comentario